امیددنا؛ جناب آقای حسن روحانی ریاست جمهوری اسلامی ایران سلام علیکم ۸سالی است که گوش خود را به سخنان شما داده ایم و گاهی که سخنی نو ساز می کنید به گوش های خود مشکوک می شویم که حتما گوش ماقبلا چیز دیگری شنیده است واین سخن جدیدتان درست است عیب از گوشهای ثقیل السمع […]

امیددنا؛
جناب آقای حسن روحانی ریاست جمهوری اسلامی ایران سلام علیکم
۸سالی است که گوش خود را به سخنان شما داده ایم و گاهی که سخنی نو ساز می کنید به گوش های خود مشکوک می شویم که حتما گوش ماقبلا چیز دیگری شنیده است واین سخن جدیدتان درست است عیب از گوشهای ثقیل السمع ملت است لابد
یکبار فرمودید ما برنامه صد روزه برای حل مشکلات کشور داریم و چنین وچنان و چند زمانی که گذشت وقتی که داشتید می فرمودید:《 ! مگر آدم بی‌عقل باشد که چنین وعده‌ای بدهد. مگر می‌شود همه این مشکلات را حل کرد؟》بهت وحیرت را میشد از چشمان دوستان ویاران غارت فهمید بیچارها هم مثل من خیال کردند به شستشوی گوش نیاز دارند
اما جنابتان فراموش کردید که در مناظرات سال ۹۲ فرمودید
:«با چه حقی هر روز دست تو جیب مردم می‌کنیم و پول مردم را نصفش برداشت می‌کنیم؟ ارزش پول ملی را نصف کرده‌ایم و هنوز هم شعار می‌دهیم؟ تورم بالای ۳۰ درصد، کاهش قدرت خرید پول ملی به کمتر از نصف، بیکاری بالای ۱۳ درصد و رشد اقتصادی صفر یا حتی منفی. چقدر شرم آور است که بانک مرکزی ما سکوت کند و IMF (صندوق بین‌المللی پول) برای ما اعلام کند که رشد امسال ما منفی بود. قرار بود که رشد ۸ درصد و قرار بود نرخ تورم و بیکاری تک رقمی شود. همه ضعف‌ها و همه ناکارآمدی‌ها را نمی‌توان پای تحریم نوشت. من دولت راستگویان و درستکاران را تشکیل خواهم داد.» (۲۲فروردین۹۲)
حال امدید وگلایه می کنید که به دولت حمله می کنید ؟
مگر خودتان آغاز گر این سنت نامیمون نبودید ؟
مگر الان مشکلات را به گردن تحریم ها نمی اندازید؟
مگر دستتان از جیب مردم که هیچ به پاچه مردم نرسید؟
از تورم هم خبر دارید یا بازهم حرفهای قبلتان را تکرار می کنید ؟
جناب رییس جمهور همان روزهایی که عربده می کشیدید وهل من مبارز سر میدادید با خودم و البته به بعضی از خواهندگانتان عرض کردم روزی مورد تهاجم این جملات قرار خواهی گرفت
افسوس وصد افسوس که مردم تاوان این کار های شما را دادند
اجازه انتقاد به هیچ کس را هم نمی دادید وهیچ پیشنهاد دلسوزانه ای را هم نمی پذیرفتید خودتان که فنا شدید مردم را هم باخود غرق کردید والبته که همیشه با هیاهو وفریاد روبه جلو حمله کردید و منتقدان را به تیغ بی اخلاقی های فراوان، بی شناسنامه و کاسبان تحریم و…. گذراندید
کاش مردم از گزند اشتباهاتتان در امان بودند
سخن بسیار است واطاله اش زیبنده نباشد.

فرهنگی ازچرام