![](https://omidedena.ir/wp-content/themes/omidedena/img/none.png)
زیتون به عنوان یکی از باارزشترین میوههای خوراکی و روغنی جهان شناخته میشود که دراین میان شهرستان چرام ، به عنوان یکی از شهرستانهای تولید زیتون محسوب میشود
علی حیدری در مصاحبه ویژه با خبرنگار امید دنا اظهار داشت:
حیدری تولید کننده برتر زیتون شهرستان چرام ، مردی که تا دیروز در جبهه های جنگ و دفاع از کشور آرام و قرار نداشت امروزه با تحلیل هوشمندانه از ضرورت تولید در شرایط کنونی کشور و نیازسنجی به تولید و اقتصاد کشاورزی روی آورده است.
این تولید کننده ملی و پیشرو بخش کشاورزی ساکن در چرام و استان ک.ب داشتیم تا به بیان مشکلات و راهکارهای در بخش اقتصاد کشاورزی و تولید بپردازیم.
غلامعلی حیدری هستم اکنون دارای ۵۸هکتار باغ زیتون در روستای شیخ حسین چرام ار توابع استان ک. ب که حدود ۱۱هزاراصله درخت زیتون در آن موجود است .
البته بنده در سال زراعی ۱۳۸۲ اقدام به کاشت ۱۰۳هکتار باغ زیتون کردم اما بدلیل عدم حمایت و همچنین موانع تراشی مختلف سازمانهای دولتی( که تمام اسناد آن موجود هست ) بخش اصلی آن مزرعه خشک شد و کاملا از بین رفته است .
حالا از آنه مزرعه ۱۰۳ هکتاری تنها ۵۸ هکتار مانده که از این مقدار ۲۸ هکتار مثمر هست.
شما نظامی بازنشسته هستید از آن دوران دفاع بفرمائید ؟
حقیر دقیقا ۱۹۰۸ روز از بهترین دوران نوجوانی و جوانی خود را در جبهه های جنگ تحمیلی در سخت ترین شرایط سپری کردم و با تغییر شرایط جنگ و کشور و بر اساس ضرورت و نیاز دفاعی ازمقطع جنگ منظم نیز به فعالیتهای چریکی و پارتیزانی روی آوردم که در نتیجه آن در کارنامه زندگیم نیز ۱۸سال و ۲ماه و ۱۹روز دیگر بعنوان مستشار فنی تخصصی نظامی در خدمت نهضت های آزادی بخش جهان در نقاط مختلف خدمت کردم که بخاطر رعایت مسائل طبقه بندی از بیان جزئیات آن دوران خوداری میکنم . اما الان روحیه عالی خدا راشکر خستگی ناپذیر در بخش تولید و کشاورزی به کشورم با تمام وجود خدمت می کنم.
میزان اشتغالزایی این باغ چند نفر هست؟
حیدری : اشتغال در این مزرعه چندین لایه دارد که ۶ نفرکارگر ثابت در باغ دائم مشغول حرفه باغداری و باغبانی هستند و علاوه بر آن در فصل روغن کشی نیز هر شیفت کاری ۴نفر در کارگاه روغن کشی ( شبانه روز ۸ نفر ) مشغول میشوند و همچنین به طور طبیعی کارگر فصلی بسته به نیاز ۱۱نفر دیگر فععالیت میکنند
وی گفت: بیشترین تعداد کارگران ما در فصل برداشت (کنسروی و روغن کشی )حداقل ۳۰ و حداکثر ۶۳نفر روزانه در باغ مشغول کار میوه چیدن هستند . که زمان برداشت از تاریخ ۲۵مردادماه شروع و تا نیمه دوم دیماه ادامه دارد .
بطور دقیق در سال زراعی ۱۴۰۲ هزینه پرداخت صرفا به کارگران برای برداشت ۴۳۰میلیون تومان بوده است ، حالا هزینه حمل و باربری و کارگران دیگر باز خودش فصل دیگری از هزینه هاست
.مشکلات شما در بحث تولید و برداشت چیست؟
مشکلات یکی و ده تا نیست و از مجال این مصاحبه خارج است .. اما بطور مختصر عرض کنم به دلیل عدم توانایی برای فرآورده های زیتون اعم از کنسروی و بسته بندی و عدم ارتباط با سبد غذایی مصرف کننده متاسفانه مجبور به خام فروشی هستیم که این یک عمل غیراقتصادی برای تولید کننده است ما محصول را به خارج از استان و به استان های شمالی. ,مرکزی و اصفهان و یزد به مشتری می دهیم که باز مشکلات زیادی در مطالبه وصول داریم .
میزان برداشت چقدر است؟
برداشت در سال آور بین ۸۰ تا ۱۰۰ تن و در سالهای ناآور تقریبا این مقدار نصف میباشد (یعنی حدود ۵۰ تن میوه زیتون) تولید سال ناآور هست .که به علت غیربومی بودن فرایند پس از تولید و ناتوانی در این امر فرآوری با نازلترین قیمت به فروش می رسد.
مثلا میوه زیتونی. که در شمال به صورت خام کیلویی حدود ۳۰هزارتومان خرید و فروش می شود ما کیلویی ۱۵ تا ۱۸ هزار تومان به دلیل مشکلاتی که گفتم می فروشیم که متاسفانه این هم صرفا فقط هزینه کارگر و دیگر عوامل می شود.
مسئولان چه کمکی در امر تولید و پس از تولید می توانندداشته باشند؟
تنها کمکی موثر که از مسولین انتظار داریم اولا التزام عملی به دستورالعمل تولید داشته باشند و ثانیا اینکه اشتراک هدف داشته باشند و از رویه سلیقه ای پرهیز کنند . گر چه مطابق قانون بالا دستی وظیفه سازمان های دولتی و اشخاص حقیقی و یا تعاونی ها برای توانمند کردن اقتصاد کشور با محوریت تولید است اما علیرغم بحث صراحت قانون منابع پشتیبان برای جامعه عمل پوشانیدن به این موضوع وجود ندارد و یا ضعیف است و التزامی در کار تولید نیست .
مشکلات تولید کننده ها از دیدگاه شما چیست؟
واقعیتش تولید و عرصه تولید الان شباهت زیادی به قمار دارد اما با این تفاوت که هرگز امید به برد نیست و دائما تولید کننده واقعی در حال باخت است . واقعا هزینه تولید بسیار بالاست بگونه ای که تسهیلات با بهره بانکی بالای ۷درصد برای تولید کننده هم تقریبا سودی باقی نمی گذارد.ما الان تولید کننده هایی داریم که زندگیشان به تاراج رفته و به زندان افتادند و عملا زندگی خانوادگی آنها بهم ریخته است. پیشنهاد بنده این است می بایست حتما ضمن التزام به اجرای قانون منابع تکلیفی و حتی منابع دفاعی باراهبرد پدافند غیرعامل باید در عرصه تولید بکارگرفته شود. یعنی اگر بخشی از هزینه های دفاع نظامی در حوزه تولیدات بخش کشاورزی سرازیر بشود توانسته ایم پایه دفاع را مستحکم کنیم .
دلیل ماندن شما در عرصه تولید با این همه مشکلات چیست؟
این سوال منو یاد شمع و پروانه انداخت .. واقعا من حاضرم مثل شمع بسوزم تا شاید در نقطه ای از بخش کشاورزی وطنم روشنی ببخشم و ضمن این حاضرم همچون پروانه در وطن پر بزنیم تا که جان سرزمینم ایران را پاس بدارم . عاشق وطن و کشورمان هستم که در تولید ماندن امثال ما و چیزی بجز عشق نیست . گرچه ماندن ما در عرصه تولید شباهت زیادی به اصطلاح معروف قمارعاشقانه در اشعار مولانا دارد. ( خوشا….) بنظرم اگر مسئولان بخواهند بخش تولید را حمایت کنند حتما باید اولا الگوی علوی را پاس بدارند و ثانیا مثل کشورهای توسعه یافته عمل کنند و در این زمینه یارانه تولید را مستقیما به تولید کننده بدهند.
نظرتان در خصوص شعارسال مهر تورم و رشد تولید چیست؟
من را ببخشید که بدون لهجه میخواهم بدون تعارف عرض کنم که شعارهای سال در زمینه تولید تاکنون هیچ خروجی مثبت و در شان نداشته و بیشتر در قالب شعارهای جاریه بوده و هیچگونه التزامی به این شعار تاکنون لاقل من در کشور ندیدم . گرچه تولید و اشتغال و شعارهای اقتصادی مهار تورم و رشد تولید در هرسال بیانگر دغدغه های مقام رهبری در این خصوص است و راه حمایت از جامعه برای جلوگیری از مهاجرت به شهرها و همچنین راه پشتیبان عوامل اجتماعی برای توسعه یافتگی تولید است, و رهبری بسان دیدبانی از بالا مطلبی را آدرس داده است اما در اجرا ما بعنوان تولید کننده هیچگونه بهره و نتیجه ای در میدان تولید از آن ندیده ایم . در میدان تولید باید نقشه راه باشد و براساس اطلس تولید حرکت کند . یعنی مشخصات وضعیت موجود و راهکارهای حرکت توسعه پایدار شکل بگیرد. عنوان مثال توسعه براساس آمایش سرزمینی باشد.مسئولان بخش تولید و مرتبط با آن فقط به حرف توجه نکنند و توجه ویژه داشته باشندراه حمایت از تولید فقط نظر نیست بلکه عمل است . شعارهای سال از جمله دغدغه های مقام رهبری است که متاسفانه در جریان اجرا در دو مقام انحراف اساسی داشته و کاملا مشهود است
. مقام اولا بر ارگانهای دولتی و نهادهای امنیتی به همین بهانه الکی پولهای زیادی را تحت عنوان قرارگاه اقتصاد مقاومتی ووو نیز از گردونه تولید خارج کرده اند و این خود مضحکترین سناریویی است که تولید کننده و موسسات تحقیقات تولید بدون بودجه باشند ولی کانونهای جدید الخلق به بهانه اقتصاد مقاومتی پولها را بر گرده اقتصاد تحمیل میکنند .
مقام دوم برخی عدم تولید و نیاز کشور را معطوف به تامین میدانند و با رندی و منابع مالی هنگفتی را به بهانه تامین نیاز کشور تحت عنوان تجارت مجازی از کشور خارج میکنند …بگونه ای که رسما ۹۸ درصد روغن مصرفی کشور الان وارداتی است و از ۷ کشور گوشت وارد میکنیم … مقایسه غم انگیز اینکه مشاهده کنید کشوری مثل هلند که ۱۸درصد امکان بهره وری از خاک در بخش کشاورزی دارد الان ۳۸درصد بذر و نهاده دنیا را تولید می کند.ما بستر و خاک و زمین مناسب داریم و نیروی انسانی تحصیلکرده خوبی در کشور داریم و حمایت باید حمایت جدی باشد.
اما در کشور ما صنعت بیمه که باید به کمک تولید بیاید الان با تولید قهر هست و بیمه شبیه آنچه که در دنیاست عمل نمیکند.
آیا باغ شما بیمه است؟
باغ ما بیمه نیست زیرا قانون موجود فقط محصول را بیمه کرده است اما هیچگونه مسئولیتی در برابر عوامل انسانی و گیاهی تولید در قانون بیمه نیست ، لذا بیمه یک عمل خدمات محدود هست که بطور حرفه ای نمیشود روی آن حساب باز کرد . سیاست و دستوالعمل فعلی بیمه یا باید عوض شود و حمایت از تولید در آن دیده شود و یا تبصره ای به آن اضافه شود.بیمه امروز کشاورزی یک بیمه به تعبیری کمیته امدادی است
.مسئولان بخش تولید و مرتبط با آن فقط به حرف توجه نکنند و توجه ویژه داشته باشند.
چرا از نظامی گری به کشاورزی روی آوردید و انگیزه شما از ورود به بحث تولید کشاورزی چیست؟نباید این موضوع سرپوشیده بماند من در کار نظامی گری جاهایی را دیدم که بدون تفنگ و صرفا با عوامل و فرآیند تولید تصرف کردند . من نقش تولید در قدرت بازدارندگی را دیدم . من دیدم که بسیاری جاها برای دستیابی به حقوق مردم تولید بهترین عامل حمایتی در چانه زنی امنیتی و سیاسی است . در دنیا اکنون تولید جایگاه حاکمیتی در عرصه نهادهای قدرت پیدا کرده است و جوامع خودشان را با اقتصاد مستقرکردند . وقتی قوه نامی یک گیاه توسط موسسه تولیدی فقط برای یک بار روشن میشود پس چگونه انتظار داریم که تولید را سبک میگیرند …حقیر هم براساس ایده ای که از شغل قبل داشتم و تجربیات عینی که در دنیا دیدم به صراحت بگویم امکان ندارد انرژی هسته ای خلا تولید را پر کند اما تولید صد درصد خلاء انرژی هسته ای را پر خواهد کرد . البته که انرژی هسته ای را میتوان به خدمت تولید گرفت ولی خلأ تولید را فقط تولید پر می کند.باتوجه به آموزش هایی که در دول دیگر رفتم و دیدم می توانیم آب را مدیریت کنیم . البته آبی که اول مهار میکنینم . شرایط استان ما با بقیه استان های دیگر با توجه به منابع خوب آب فرق دارد.چرا در کشور ما به تولید و تولید کننده کمتر بها می دهند؟؟ چون در کشور ما قانون تولید وجود ندارد و بیشتر دستورالعمل و سلیقه حاکم هست. چون واحدهای تولید سیاسی شده است . چون تولید نردبان صعود سیاسیون شده است . انتقادی را که می شود داشت این است که در کشور ما علی رغم مبنای فقاهتی که هست ولی تولید فاقد ایدئولوژی است و از احترام خاصی برخوردار نیست و به اندازه یک در هزارم جامعه چشم بادامی ها هیچ احترامی برای تولید قائل نیستیم.مثال می زنم وقتی در کشور ما دو تیم فوتبال بازی دارند و یکی از آنها شکست می خورد تدابیر خاص امنیتی برای مهارتماشاگران انجام می شود اما سابقه ندارد که کسی در کشورمان برای شکست تولید کننده صندلی را بشکند یا اتوبوسی را آتش زده باشد.شما به برنامه های رسانه ملی هم که نگاه کنید برنامه های بخش کشاورزی هم آخر شب می گذارند که همه خواب هستند . با عوامل تولید و تولید کننده در کشور ما شبیه بازی اسکواش برخورد میشود و تولید کننده دائما بر دیوار مصطلح قوانین غلط و نا کارآمد کوبیده میشوند .به عنوان یک تولید کننده بخش کشاورزی چه انتظاری از استاندار دارید؟؟از استاندار انتظار دارم که چهارچوب برنامه هایشان را برای تولید و حمایت از آن اعلام کنند و ما این استاندار را برای تولید بدون حاشیه می خواهیم و خودشان مستقیم در عرصه تولید بیایند و حرف تولید کننده را بدون واسطه بشنود و بسوی مجامع مردم نهاد در تولید برود. حمایت مسئولان جهادکشاورزی استان از شما چگونه بوده است ؟ بنظرم اکنون سیاسی ترین و بی ثبات ترین وزارتخانه جهاد کشاورزی است … با این حساب وقتی بالادست معیوب هست هیچ انتظاری از پائین دست نداریم .
درخصوص مراقبت و نظارت باغ چه کارهایی انجام می دهید؟؟
الحمدالله در تنهایی در حال سوختن هستیم در پایان از مسئولان خواهش داریم اولا بگذارند ما بسوزیم بپای تولید و که تولید دستوالعمل دیگر بس است و به حقوق تولید کننده احترام بگذارند و حقوق ما را به عنوان یک تولید کننده به رسمیت بشناسند چرا که امنیت شغلی و کاری نداریم.
به گزارش امیددنا نام «زیتون» شش بار در قرآن کریم ذکر شده است؛ یک بار هم در سوره مومنون بهطور غیر مستقیم از آن به عنوان درختی که دارای روغن است، یاد شده است. علاوه براین، خداوند در سوره تین به این میوه معجزهگر قسم خورده است (والتِّینِ والزیتُونِ = قسم به انجیر و زیتون). همین کافی است که مطمئن شویم این میوه در کنار طعمی خاص و منحصر به فرد، خواص شگفتانگیزی هم دارددر واقع زیتون و روغنش خاصیت غذایی و هم ارزش دارویی دارند. به گفته دانشمندان، زیتون معجزهگر است و در درمان بسیاری از بیماریها از جمله نقرس، تصلب شرایین، فشار خون، سوء هاضمه، زخمهای اثنی عشر، بیماریهای پوستی، دردهای عصبی، روماتیسم، دیابت و. . . کاربرد دارد.