در این میان فرهنگ، آداب و رسوم جاری در جامعه اسلامی که بر پایه اعتقادات و ارزش‌های دینی و اعتقادی شکل گرفته‌اند همواره مورد طمع دشمنان برای پیاده نمودن نقشه‌های شوم است.

رواج بدحجابی یکی از برنامه‌هایی است در سایه بی‌خیالی مسؤولان دارد در جامعه نهادینه می‌شود و اقدام مؤثری در مقابله با این پدیده از سوی هیچ دستگاهی عملا به چشم نمی‌خورد.

آزادی کامل به بدحجابان برای مانور مدهای نامتعارف ملموس‌ترین واقعیتی است که می‌توان در شهر دهدشت مشاهده کرد. دخترانی که به راحتی با پوشش‌های نا متعارف و مانتوهای جلوباز و شیشه‌ای که در تضاد با ارزش‌های جامعه ایرانی و فرهنگ کهگیلویه است در سطح شهر جولان می‌دهند.

در سکوت و انفعال دستگاه‌های اجرایی به خصوص متولیان فرهنگ وضعیت پوشش در این شهر روز به روز از ارزش‌های دینی فاصله بیشتری می‌گیرد این در حالی است که مسؤولان با بی‌تفاوتی و یا ژست روشنفکرانه از این قضیه می‌گذرند تا شاهد بدتر شدن وضعیت پوشش در این شهر باشیم.

در حالی که بر اساس مصوبه 427 شورای عالی انقلاب فرهنگی وظایف 26 دستگاه در حوزه ترویج فرهنگ و عفاف تعریف شده و به موجب این آیین نامه دستگاه‌های اجرایی موظف به اجرای فعالیت‌های مشخص در این راستا هستند اما جز برگزاری یک همایش صوری به بهانه هفته حجاب و عفاف(که آن هم به خاطر کیفیت برگزاری جای نقد دارد) برنامه قابل ملاحظه‌ای در گسترش فرهنگ عفاف و حجاب و مقابله با بدحجابی به چشم نمی‌خورد و متولیان امر به ارائه گزارش عملکرد رفع تکلیفی در این زمینه بسنده می‌کنند.

در شرایطی که سایر دستگاه‌ها نسبت به رواج پوشش‌های نامناسب در سکوت و انفعال بسر می‌برند لازم است پلیس اماکن به این حوزه ورود کند تا شاید بتوان در سطح عرضه با بد پوششی‌های ناشی از لباس‌های نامتعارف مبارزه کرد.

اینکه چرا مسؤولان خواب زده یا غافلی که بر اساس آیین نامه شورای عالی انقلاب وظیفه رسیدگی به دغدغه مردم مؤمن درباره بی‌حجابی را دارند در برخورد با مصادیق دهن کجی به ارزش‌های دینی سکوت کرده و با کسانی که خطوط قرمز فرهنگی کشور را زیر پا می‌گذارند تعلل دارند سؤوالی است که باید پاسخ آن روشن شود.

بدون شک رسیدن به ارزش تلقی کردن و الوپذیری این فرهنگ نیازمند مشارکت و توجه جدی همه نهادها و دستگاه‌ها به صورت مستمر است.