آبشار زیبای کمر دوغ در بخش چاروسا از جاذبه های دیدنی استان کهگیلویه و بویر احمد است که چندان مورد حمایت مسئولان قرار نمی گیرد.
پایگاه خبری تحلیلی امیددنا
در سکوت کوهستان و در میان کوهپایه های کوه سر به فلک کشیده سیلوم صدای جاری شدن آبشاری به گوش می رسد که همانند یک موسیقی دلنواز روح انسان را آرامش می بخشد. آبشاری گمنام با صد متر ارتفاع که یکی از بلندترین آبشارهای ایران به شمار می رود. آبشار کمردوغ در بخش چاروسای استان کهگیلویه و بویر احمد بسیار دیدنی و زیباست. سفر به مقصد این آبشار به ویژه برای طبیعت گردان تجربه ای فراموش نشدنی است.
این آبشار هفتمین آبشار بلند ایران است. طول این آبشار ۱۰۰ متر و عرض آن بیشتر از ۶۰ متر است و به عنوان یک جاذبه طبیعی در لیست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چشم انداز طبیعی، مزارع سرسبز و رنگین کمان طبیعت زیبا در این مسیر به مسافران آرامش خاصی می بخشد و ارزش این اثر طبیعی را برای هر مسافری نوروزی دوچندان می کند.
اما در میان ناباوری این مکان دیدنی از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است و اگر بگوییم دل هر گردشگری را به درد می آورد و با این شرایطی که دارد چندان تجربه خوشی را برای آنها به وجود نمی آورد بیراهه نگفتیم.
ورودی روستای این آبشار چهره نازیبایی دارد و حتی مسیر ورودی به آن آسفالتی دارد که دیگر رنگی ندارد و چاله چوله های آن به اتفاق مسیر طولانی از قلعه رئیسی تا آنجا هر خودوریی را دچار خسارت می کند.
برای مسافران و گردشگران نیز حتی یک تابلوی خوش آمد گویی و یا علائم راهنمایی کننده نیز وجود ندارد.
در بالادست این آبشار چند آلاجیق ساخته شده است و اگر بیش از این تعداد هر مسافری ولو از دورترین شهر ایران به آنجا سفر کند باید بدون اسکان حتی یک دقیقه ای فرار را بر قرار ترجیح دهد.
اما نقطه دیدنی هفتمین آبشار بلند ایران دقیقا از مسیری قابل رویت است که راه ارتباطی بیش از ۲۰ خانوار است و البته راه زمین های کشاورزی اکثر خانواده های آن محدوده نیز است.
برای دیدن این آبشار باید از رودخانه ای رد شد که نه پل ارتباطی دارد و نه هم با ماشین از آن به راحتی می شود عبور کرد.
روزانه مشاهده می شود که خودروهایی زیادی در این رودخانه گیر می افتند و برای کمک نیاز به خودروهای سنگین تر و یا افراد زیادی برای هل دادن آن دارند.
یکی از گردشگران که خود را اهل زاهدان معرفی کرد گفته که بیش از نیم ساعت در این رودخانه گیر کردم و تلاش های ناکامم منجر به خسارت زیادی به ماشینم شد و اکنون باید آن را با امداد خودرو حمل کنم.
علی رغم اینکه مسئولان همیشه از اختصاص اعتبار برای این روستای گردش پذیر می گویند اما عملا اتفاق خاصی در روستایی که در کشور حرف برای گفتن دارد مشاهده نمی شود و از خطوط تلفن و جاده های ناهموار گرفته تا نبود جایی برای توقف حتی ساعتی مسافران و شیب خاکی و وحشتناک و کشنده منتهی به رودخانه از مشکلات مهم این آبشار است.
اما آنچه که تصور می شد موجب شود مسئولان وادار به سامان دهی این رودخانه و احداث پل شوند این آبشار مطرح در کشور نبود بلکه خانوارهای دو روستای کوه پنبه و احمد ناصری که از جاده پایین دست این آبشار استفاده می کنند بوده است. اتفاقی که تا امروز حاصل نشد و مردم همچنان چشم انتظار هستند.
امید است که مسئولان بیش از قبل به این مشکل مهم برای این آبشار و دو روستای کوه پنبه و احمد ناصری توجه کنند.
- نویسنده : دلاور
- منبع خبر : پایگاه خبری تحلیلی امید دنا
