به گزارش پایگاه خبری امید دنا، بیش از یک دهه است که دانشجویان شهرستان لنده به‌دلیل نیمه‌کاره‌ماندن ساختمان دانشگاه، هر سال ناچار به اسکان موقت در مدارس ابتدایی و راهنمایی هستند؛ شرایطی که شأن و منزلت دانشجویان را زیر سؤال برده است.

نبود فضای آموزشی مناسب و محدودیت رشته‌ها موجب شده بخش زیادی از جوانان لنده برای ادامه تحصیل به شهرستان‌های همجوار مهاجرت کنند؛ در حالی‌که بسیاری از خانواده‌های این منطقه از دهک‌های پایین جامعه محسوب می‌شوند و توان مالی لازم برای تأمین هزینه‌های تحصیل در شهرهای دیگر را ندارند.

علی‌رغم مراجعات متعدد و نامه‌نگاری‌های مکرر، تاکنون از سوی مسئولان محلی بازدید میدانی مؤثری از وضعیت دانشگاه و دانشجویان صورت نگرفته و این بی‌توجهی، نارضایتی عمومی را به همراه داشته است. در حالی‌که ساختمان‌های چندطبقه در سطح شهرستان بدون استفاده مانده و بیت‌المال در حال فرسایش است، ادامه این وضعیت پذیرفتنی نیست.

دانشجویان معتقدند حضور برخی مسئولان در دانشگاه، یا در روزهای تعطیل اتفاق می‌افتد و یا در جلساتی با افرادی که اساساً از درد و مشکلات دانشجویان بی‌خبرند. این در حالی است که دانشجویان واقعی سال‌هاست در شرایطی نابسامان به تحصیل مشغول‌اند؛ شرایطی که نه در شأن دانشگاه است و نه در شأن دانشجو.

به گفته آنان، «افکار عمومی را نمی‌توان با حضورهای نمایشی سرگرم کرد؛ دانشجو بیدار است، آگاه است و مسائل را از نزدیک لمس می‌کند. دانشگاه و دانشجو نیازمند حضور واقعی مدیران هستند؛ حضوری برای دیدن دردها و شنیدن مشکلات، نه صرفاً گرفتن عکس‌های یادگاری.»

با آغاز سال تحصیلی جدید، دانشجویان لنده حتی برای اجرای برنامه‌های فرهنگی و برگزاری جلسات ستاد استقبال از دانشجویان جدید نیز با مشکلات جدی مواجه‌اند. ساختمان فعلی دانشگاه در شیفت صبح به آموزش‌وپرورش و در شیفت عصر به دانشگاه اختصاص دارد و به دلیل نداشتن فضای اختصاصی و حتی کلید رسمی ساختمان، بسیاری از برنامه‌ها ناچار در حیاط مدرسه‌ای برگزار می‌شود.

این وضعیت باعث شده دانشجویان از حداقل امکانات فرهنگی و آموزشی نیز محروم بمانند.

در کنار این مشکلات، ساختمان نیمه‌کاره دانشگاه پیام نور لنده که سال‌هاست رها شده، اکنون به محل تجمع مصرف‌کنندگان مواد مخدر تبدیل شده است. خسارات سنگینی به آن وارد آمده و با وجود اختصاص مبلغی ناچیز پس از بیش از یک دهه، امکان آغاز دوباره پروژه تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد. بیان این ارقام صرفاً در جلسات رسمی، بدون اقدام عملی، نه تنها مشکلی را حل نکرده بلکه موجب بی‌اعتمادی در میان دانشجویان شده است.

یادآوری نام دانشجوی شهید هدایت‌الله طیب یکی از شهدای شاخص دانشجویی کشور و فرزند همین دیار عمق این درد را بیشتر می‌کند.

شهیدی که دانشگاه خود در فلوریدای آمریکا را رها کرد و برای دفاع از میهن به جبهه‌های نبرد شتافت تا در عملیات فتح‌المبین به فیض شهادت نائل شود.

اما امروز، شهری که چنین فرزندانی را تقدیم انقلاب کرده، دانشگاهش در بلاتکلیفی و دانشجویانش در خانه‌به‌دوشی به‌سر می‌برند.

دانشجویان لنده در آستانه سفر رئیس‌جمهور و هیأت دولت به استان کهگیلویه و بویراحمد، خواستار توجه ویژه به وضعیت نابسامان دانشگاه، تعیین‌تکلیف پروژه نیمه‌تمام و حل مشکلات اسکان و امکانات آموزشی خود هستند.

به گفته آنان، جلسات و آمارهای تکراری و بی‌ثمر، جایگزین اقدام واقعی نمی‌شود و انتظار می‌رود مسئولان با درک صحیح از وضعیت موجود، تصمیمی در شأن جوانان این دیار اتخاذ کنند.

در همین راستا، تأکید رهبر معظم انقلاب بر جایگاه دانشجو می‌تواند چراغ راه مسئولان باشد؛ آنجا که فرمودند:

«دانشجو چشم بیدار ملت است، اگر او بیدار نباشد، جامعه در خواب غفلت فرو می‌رود.»