نهم ربیع الاول، آغاز ولایت و امامت حضرت صاحب الزمان، پیام آور آغاز دوره‌ای جدید در زندگی مسلمانان و شیعیان است.

به گزارش  امید دنا سالروز آغاز امامت حضرت ولی عصر(عج) در حقیقت امتداد غدیر، بلکه خود غدیری دیگر است.
در این روز با خواندن دعا‌ها و روایات به خصوص خواندن دعای عهد با امام عصر خویش پیمان ببندیم و اطاعت از اصول ایشان را در مسیر زندگی خود قرار دهیم، ولایت امام زمان (عج) یکی از اصلی‌ترین ارکان دین است و ایشان سرپرست و رهبر جامعه اسلامی است.
معرفت، محبت، ولایت و اطاعت برخی از اصول این پیمان نسبت به حضرت صاحب‌الزمان (عج) است چرا که عشق و ولایت بدون مسئولیت‌پذیری، سخن بیهوده ای بیش نیست.
عهد، التزام و نوعی تعهد پذیری در مقابل شخص یا کاری است و باید خود را به وظایفی که نسبت به امام‌ زمان (عج) داریم ملتزم سازیم و با ایشان برای انجام آرمان‌هایش عهد ببندیم.
کسانی می‌توانند در عصر ظهور به این عهدها عمل کنند که در عصر غیبت به پیمان خود با امام عصر (عج) عمل کرده باشند.
عهد و اطاعت، تجلی و نمود عشق و محبت است و زمینه‌سازی برای ظهور ایشان، بسط عدالت و فرهنگ عدل پذیری در جامعه و نهادینه کردن آن است.
آغاز امامت امام زمان (عج) بعد از شهادت امام حسن عسکری (ع)

در زمان حیات امام حسن عسکری (ع)، سختگیری‌های حکومت نسبت به ایشان بسیار زیاد بود. تا آن اندازه که هیچکس حق ارتباط با آن امام بزرگوار را نداشت.
از این رو امام حسن عسکری (ع) باید به پنهان کاری بسیاری از مسائل می‌پرداخت.

یکی از مواردی که ایشان از چشم حکومت و دشمنان دور نگه داشتند، تولد فرزند بزرگوارشان، حضرت مهدی (عج) بود.
حضرت مهدی (عج) آخرین جانشین و امام از نسل پیامبر (ص) بود و پنهان کردن ایشان یکی از مهمترین مسائل به شمار می‌رفت.

اگر دشمنان از وجود حضرت مهدی (عج) باخبر می‌شدند، برای از میان برداشتن ایشان اقدام می‌کردند در صورتی که وجود حضرت مهدی (عج) در اسلام بسیار مهم بوده و بنیاد ظلم و بیداد توسط ایشان از میان خواهد رفت.

 

این پنهان کاری تا جایی بود که حتی در هنگام تولد حضرت مهدی (عج) یاران نزدیک امام حسن عسکری (ع) نیز از این ماجرا خبر نداشتند.

نهم ربیع الاول سال ۲۶۰ ه. ق امام زمان (عج) به امامت رسیدند و جانشین پدر بزرگوارشان شدند.

لینک کوتاه :